Sprawy osób z niepełnosprawnościami zyskały nową rzeczniczkę na najwyższym szczeblu rządu. 13 sierpnia 2026 roku premier Donald Tusk powołał Monikę Sikorę na stanowisko Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych oraz Sekretarza Stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. To jedno z tych stanowisk, które rzadko trafiają na pierwsze strony gazet, a jednak realnie przekładają się na codzienność milionów Polek i Polaków — na to, czy urząd da się załatwić bez barier, czy praca jest osiągalna, i czy system wsparcia rzeczywiście wspiera.
Dla nas, organizacji działających na co dzień na rzecz aktywizacji zawodowej i integracji osób z niepełnosprawnościami, ta nominacja ma szczególny wydźwięk. Nowa Pełnomocniczka przychodzi bowiem do resortu rodziny nie z zewnątrz tematu, lecz z jego samego środka — z obszaru, w którym dostępność i włączenie społeczne przez lata były treścią jej pracy, a nie hasłem z konferencyjnego slajdu.
Zakres nowej funkcji
W nowej roli Monika Sikora odpowiada za koordynację polityki rządu na rzecz osób z niepełnosprawnościami, rozwój polityki dostępności oraz współpracę z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i partnerami — krajowymi oraz zagranicznymi. W praktyce oznacza to pieczę nad tym, co dla naszych czytelników najważniejsze: nad kierunkiem, w jakim zmierza system rehabilitacji zawodowej i społecznej, nad standardami dostępności instytucji publicznych i nad dialogiem między administracją a środowiskiem, które te rozwiązania testuje na własnej skórze.
Kim jest Monika Sikora?
Pochodzi z Katowic. Jest absolwentką London School of Economics, Kolegium Europejskiego w Brugii oraz Studium Polityki Zagranicznej Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych — połączenia, które zwykle otwiera drzwi do kariery dyplomatycznej lub finansowej. Monika Sikora poszła jednak inną drogą i swoje kompetencje z obszaru polityki europejskiej oraz spraw społecznych związała z tematyką, która w Polsce wciąż zbyt często traktowana jest jako margines.
Od stycznia 2024 roku do sierpnia 2026 roku pełniła funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Funduszy i Polityki Regionalnej. Odpowiadała tam między innymi za wdrażanie Europejskiego Funduszu Społecznego Plus — a więc za pieniądze, które w realnym świecie zamieniają się w szkolenia, staże, wsparcie zatrudnienia i programy ograniczające nierówności społeczne. W jej gestii leżały również polityka dostępności oraz wybrane obszary polityki mieszkaniowej. To właśnie w tym okresie, jako przewodnicząca Rady Dostępności, uczestniczyła w pracach nad systemowymi rozwiązaniami poprawiającymi dostępność, w tym nad Polskim Aktem o Dostępności oraz programem Dostępność 2.0. Rada — skupiająca przedstawicieli administracji, organizacji społecznych, środowiska naukowego i samych organizacji reprezentujących osoby z niepełnosprawnościami — to dokładnie ten rodzaj stołu, przy którym dobre prawo powstaje w rozmowie, a nie w oderwaniu od praktyki.
Wcześniej doświadczenie zawodowe zdobywała w Brukseli, Londynie i Strasburgu, w sektorze publicznym i prywatnym. W latach 2019–2023 pracowała jako doradczyni w Parlamencie Europejskim, gdzie zajmowała się pracami Komisji Budżetowej, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia — trzech obszarów, w których polityka najbardziej dotyka realnego życia. W 2022 roku magazyn „The Parliament Magazine” uznał ją za najlepszą akredytowaną asystentkę w Parlamencie Europejskim. W latach 2022–2023 reprezentowała Polskę w programie Marshall Memorial Fellowship, organizowanym przez German Marshall Fund of the United States.
Dlaczego to dobra wiadomość dla środowiska
Biografia bywa tylko listą stanowisk, ale w tym przypadku układa się w spójną opowieść. Osoba, która przez lata zajmowała się dostępnością i funduszami europejskimi na rzecz zatrudnienia oraz wychodzenia z wykluczenia, obejmuje urząd, którego istotą jest właśnie to — usuwanie barier i otwieranie rynku pracy. Dla organizacji takich jak nasza, na co dzień prowadzących zatrudnienie wspomagane i współpracujących z pracodawcami oraz z PFRON, kluczowe jest to, by po stronie rządu stała osoba rozumiejąca, że aktywizacja zawodowa nie jest kosztem, lecz inwestycją, a dostępność nie jest przywilejem, lecz warunkiem uczestnictwa w życiu społecznym.
Przed nową Pełnomocniczką stoją zadania, które nie znoszą zwłoki: dokończenie prac nad ramami dostępności, umocnienie systemu wsparcia zatrudnienia i utrzymanie realnego dialogu ze środowiskiem, które najlepiej wie, gdzie system się zacina. Wierzymy, że doświadczenie i wrażliwość, jakie Monika Sikora wnosi na to stanowisko, przełożą się na konkretne rozwiązania.
Pani Pełnomocniczce serdecznie gratulujemy powołania i życzymy determinacji oraz skuteczności w pracy na rzecz osób z niepełnosprawnościami. Deklarujemy jednocześnie gotowość do współpracy — z całym doświadczeniem, jakie daje codzienne działanie na styku rynku pracy, pracodawców i osób, dla których szansa na zatrudnienie bywa szansą na samodzielność i godność.
